Trauma & hechting in de praktijk

In deze training doen professionals theoretische kennis én praktische kunde op. Zo leren ze onder andere over de invloed van trauma op kinderen, jongeren en volwassenen en over de uitingsvormen ervan in de praktijk. Ook hechting en de samenhang tussen trauma en hechting komt uitgebreid aan bod. Doel van de training is professionals op weg te helpen om beter aan te sluiten bij getraumatiseerde kinderen en jongeren.

De training is door de SKJ geaccrediteerd.

Contact opnemen

 

Waarom is dat belangrijk?

Veel kinderen en jongeren maken voor hun 18e levensjaar, één of meer ingrijpende gebeurtenissen mee. Afhankelijk van de omstandigheden en de impact van de gebeurtenissen, ontwikkelen ze al dan niet (psycho)trauma.

Vaak verandert het de manier waarop iemand naar de wereld kijkt waardoor het meemaken van ingrijpende gebeurtenissen effect kan hebben op verschillende levensgebieden. Zowel op school, als thuis, en ook in de omgang met vrienden en later in de vorming van relaties, kan het dan ongewild een grote rol gaan spelen.

Mensen kunnen heel verschillend reageren op onverwerkte traumatische gebeurtenissen. Zo hebben kinderen met ‘gedragsproblemen’ bijvoorbeeld vaak onderliggend traumatische ervaringen en niet zelden last van een niet-onderkende post-traumatische stress stoornis. Maar ook jongeren die juist weinig opvallen kunnen onderliggend last hebben van een niet-onderkend trauma. Regelmatig wordt trauma niet als zodanig erkend en vastgesteld. Als gevolg daarvan krijgen kinderen, jongeren en volwassenen soms verkeerde labeltjes opgeplakt en daardoor niet passende behandeling.

Getraumatiseerde mensen hebben begrip en aansluiting bij hun problematiek nodig om de wereld weer te leren vertrouwen. Daarom is het van groot belang dat zorg- en onderwijsprofessionals trauma als zodanig leren herkennen.

Wat komt er aan bod?

  • Wat is trauma en hoe vaak komt het voor?
  • Welke verschillende soorten trauma zijn er?
  • Hoe uit trauma zich in de praktijk?
    • Van binnen (lichaam, brein, geest)
    • Naar buiten (gedrag)
  • Hoe kun je trauma herkennen (signaleren) en bespreekbaar maken?
  • Wat is hechting en welke hechtingsstijlen zijn er?
  • Wat kun je doen om een gezonde hechting te bevorderen?
  • Hoe herken je problemen in de hechting en hoe maak je ze bespreekbaar?
  • Hoe hangen hechting en trauma met elkaar samen?
  • Hoe kun je aansluiten bij getraumatiseerde mensen?
    • Wat kun je zelf morgen al doen?
    • Wat is er wellicht nog meer nodig?
    • Hoe realiseer je dat in samenwerking met anderen?

Hoe werken we?

Aan de hand van casuïstiek en praktijkvoorbeelden komt de theorie tijdens de training tot leven. Je leert traumasensitief kijken aan de hand van de window of tolerance, kerncognities en de cognitieve driehoek. Middels een interactieve oefening ervaar je hoe je zelf op stressvolle situaties reageert, om zo te voelen hoe het stresssysteem werkt. We oefenen met een nieuwe manier van naar gedrag kijken. Je leert wat je als professional morgen al kunt doen om kinderen, jongeren en volwassenen die veel hebben meegemaakt te helpen herstellen.

Trauma is not what happens to you, trauma is what happens inside you as a result of what happens to you – Gabor Maté

trauma kind training

‘Fijne training! Heel interessant en de opgedane kennis kan ik in mijn dagelijkse werk goed gebruiken. Ik denk dat dit thema in het werkveld meer kenbaar moet worden omdat er dus zoveel meer achter kan zitten bij mensen. Bedankt!’

Deelnemer training trauma & hechting in de praktijk.

Meer weten? Lees de blogs die ik erover schreef!

Voorleven wat je wilt doorgeven

Voorleven wat je wilt doorgeven

Kinderen zijn spiegels. Ze laten haarfijn en precies zien wat we ze voordoen, wat we ze voorleven. En ook de verlangens in onszelf die we niet durven volgen. Kinderen leren niet het meest van wat we ze vertellen over hoe ze mogen of moeten zijn.

Lees verder

Wat een pech

‘Wat een pech… ze had al een angststoornis en nu blijkt ze ook nog een trauma te hebben’ Trauma is ‘hip’. Daarmee bedoel ik niet dat het een rage is om nare, moeilijke en verdrietige dingen mee te maken en daar last van te hebben.

Lees verder

Hoe klein we ons groot leren houden

Haar mama heeft al weeën als ik om half twee ‘s nachts binnenkom. Ze is drie en een half jaar oud en kon niet meer slapen. Ze is er dus beneden even bij.
Met grote ogen kijkt ze naar haar moeder die rustig de eerste weeën wegpuft.

Lees verder
blog nieuwe paadjes oefenen

Nieuwe paadjes oefenen

Myra is bijna 5. Ik heb haar net met plaatjes uitgelegd hoe het gaat in je lijf en in je hoofd als er nare dingen gebeuren. En vooral hoe het dus klopt dat dat ook bij haar zo ging en vaak nog steeds gaat. Dat dat automatisch is en je daar niks aan kunt doen.

Lees verder
De illusie van controle – Schuld

De illusie van controle – Schuld

Hoe komt het toch dat kinderen zichzelf zo vaak de schuld geven van ‘dingen’ die zo overduidelijk niet hun schuld zijn? Van de depressie van een ouder, een scheiding, huiselijk geweld, of bijvoorbeeld de uithuisplaatsing van een broertje of zusje.

Lees verder
Bekend onveilig versus onbekend veilig

Bekend onveilig versus onbekend veilig

Na het lezen van ellenlange pagina’s dossier en een x aantal overleggen, ontmoet ik hem dan eindelijk. De nieuwe bewoner van de woongroep Joost. Joost is 16 jaar oud en heeft de afgelopen paar jaar op maar liefst 7 plekken gewoond. Of eigenlijk meer ‘verbleven’…

Lees verder
Intentioneel gedrag of overlevingsmechanisme?

Intentioneel gedrag of overlevingsmechanisme?

‘Eerst was er verbetering in jouw gedrag te zien. Na de zomer werd echter duidelijk dat je dat niet hebt kunnen volhouden…’

Oef…

Buikpijn bij het lezen. Ik hoop dat hij dit niet zelf heeft gelezen. Hij heeft het hoe dan ook wel gevoeld. Wat pijnlijk. Wat doet dit met een kind?

Lees verder

Knoop

‘Wil je het nog ergens anders over hebben?’

Ik wil het wel..

Maar het lukt niet

Verscheurdheid, boosheid en verdriet

Het borrelt op,

’t moet gauw weer weg,

want stel je voor dat ik het zeg?

Lees verder

De thuissituatie is momenteel te instabiel om een diagnose te kunnen stellen…

Mijn wenkbrauwen gaan omhoog, ik frons. Gemengde gevoelens. Moet ik dit nou als iets positiefs zien, of is dit juist ook de wereld op z’n kop? Het bevestigt voor mij nogmaals, hoe verkeerd we het DSM systeem in de zorg gebruiken.

Enerzijds opgelucht dat dit kind geen DSM-V stempeltje heeft gekregen op basis van logische gedragssymptomen in een zeer stressvolle thuissituatie.

Lees verder

Als het thuis niet veilig is…

A: Was er bij jullie thuis ook sprake van geweld?

B: Nee.

A: Hoe zagen jullie ruzies er dan uit?

B: Nou gewoon…

-Stilte… aanmoedigende blik…-

B: Het ging meestal nergens over, kleine dingen.

A: Hoe ging dat dan?

Lees verder
adhd ass reactie op onveilige situatie

ADHD en ASS of een logische reactie op onveilige omstandigheden?

Vanmiddag was het weer raak. Voor de derde keer deze week (lees eigenlijk in één werkdag), zag ik in een rapport over een overduidelijk getraumatiseerd kind staan dat het kind ADHD en ASS problematiek ‘heeft’. De term ‘trauma’ was in de dikke verslaglegging, echter nergens te lezen…

Het gaat in mijn werk vaak om kinderen die opgroeien in situaties van (fors) huiselijk geweld, kindermishandeling, misbruik. Niet zelden in gezinnen waar de problematiek al meerdere generaties aan de orde is.

Lees verder