Organisatieontwikkeling & veranderprocessen

  • Al tijden aan het investeren en veranderen, maar nog zonder het gewenste resultaat? 
  • Op zoek naar een andere, frisse blik bij terugkerende patronen binnen een team of de bredere organisatie? 
  • Wil de verbinding tussen verschillende lagen binnen de organisatie maar niet tot stand komen? 

Vanuit een systemische blik op organisaties kan ik helpen patronen ontdekken, erkennen, onderzoeken en doorbreken. Zodat er ruimte ontstaat voor verandering. 

Contact opnemen

Het waarom

Een organisatie is een systeem, net zoals een familie of een vriendenclub een systeem is. Hoe mensen zich binnen een organisatie gedragen en verhouden ten opzichte van elkaar, ligt vaak in lijn met hoe er naar buiten toe, naar de klant of cliënt, gehandeld wordt. Veranderingen binnen organisaties worden vaak vormgegeven rondom het ‘hoe’ en ‘wat’, niet zelden zonder degenen die het hoe en wat vormgeven. Het heeft vaak hetzelfde effect als de zorgplannen die door hulpverleners vóór in plaats van mét gezinnen geschreven worden; het werkt niet. Het ‘waarom’ in organisaties, en ook het waarom van terugkerende problemen binnen organisaties, wordt vaak overgeslagen of weggestopt. Het ‘waarom’ in organisaties heeft mij juist altijd mateloos geïnteresseerd.
De onderstroom binnen organisaties trok daardoor, naast het inhoudelijk werk, vaak mijn aandacht. Wanneer het onderliggende patroon niet gezien en erkend werd, konden we vergaderen en ‘innoveren’ wat we wilden, in de praktijk veranderde er vaak weinig binnen de organisatie en daarmee ook richting de cliënt. Bevlogen mensen raakten echter wel steeds meer het vuur waar ze ooit mee begonnen waren kwijt. Dat grijpt me nog steeds aan, vooral omdat ik er heilig in geloof dat het ook echt anders kan. Ik ben me gaan verdiepen in systemisch werken binnen organisaties, en heb de opleiding systemisch coachen bij het Bert Hellinger Instituut gevolgd.

Vragen waar ik me de afgelopen jaren vaak mee bezig heb gehouden binnen organisaties: 

  • Waarom doen we ook weer wat we doen? Wat draagt daaraan bij, wat verhindert het juist? 
  • Hoe komen we tot doen wat nodig is? Hoe voorkomen we verzanden in andere bezigheden? 
  • Hoe werken we samen aan eenzelfde doel? Met cliënten, systemen, en met elkaar als professionals? 
  • Hoe gaan we van ‘wie is er verantwoordelijk en wie betaalt’, naar ‘hoe zorgen we samen dat deze mensen de juiste zorg krijgen’? 
  • Hoe komt het dat medewerkers zich niet (durven) uiten óf zich wel uiten maar zich niet gehoord en gezien voelen? Met burn-outs en vertrek als gevolg. Welke lessen zijn daarin nog te leren om tot verandering te komen? 
  • Hoe komt het toch dat we graag willen veranderen, maar we steeds in dezelfde patronen vervallen? 
  • Hoe werk je vanuit een stevige basis in een steeds veranderend (jeugd)zorg klimaat? 

Vragen die op veel plekken in de brede zorg- en onderwijswereld spelen. Vragen die essentieel zijn, uitgangspunt zouden moeten zijn, maar waar vaak in de drukte van alledag weinig tijd en ruimte voor is. Soms gegoten in brainstorm-sessies, projectgroepjes of lang vooruit geplande out-of-the-box overleggen. Goed bedoeld, maar vaak het doel voorbij geschoten doordat ook die overleggen belanden op het ‘to-do’ lijstje van volgeplande hulpverleners die niets liever willen dan meer tijd voor de cliënt. 

Systemisch kijken naar terugkerende patronen binnen organisaties helpt ruimte scheppen voor onderzoek en verandering! 

Meer weten? Neem contact op voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek. 

Contact opnemen

Intentioneel gedrag of overlevingsmechanisme?

Intentioneel gedrag of overlevingsmechanisme?

‘Eerst was er verbetering in jouw gedrag te zien. Na de zomer werd echter duidelijk dat je dat niet hebt kunnen volhouden…’

Oef…

Buikpijn bij het lezen. Ik hoop dat hij dit niet zelf heeft gelezen. Hij heeft het hoe dan ook wel gevoeld. Wat pijnlijk. Wat doet dit met een kind?

Lees verder

Knoop

‘Wil je het nog ergens anders over hebben?’

Ik wil het wel..

Maar het lukt niet

Verscheurdheid, boosheid en verdriet

Het borrelt op,

’t moet gauw weer weg,

want stel je voor dat ik het zeg?

Lees verder

De thuissituatie is momenteel te instabiel om een diagnose te kunnen stellen…

Mijn wenkbrauwen gaan omhoog, ik frons. Gemengde gevoelens. Moet ik dit nou als iets positiefs zien, of is dit juist ook de wereld op z’n kop? Het bevestigt voor mij nogmaals, hoe verkeerd we het DSM systeem in de zorg gebruiken.

Enerzijds opgelucht dat dit kind geen DSM-V stempeltje heeft gekregen op basis van logische gedragssymptomen in een zeer stressvolle thuissituatie.

Lees verder